- కళకు, ఆత్మబంధువుల అన్వేషణకు అద్దం పట్టిన ఒక అందమైన సినిమా.
- కనువిందు చేసే విజువల్స్, గిబ్రాన్ అద్భుత సంగీతం.. మనస్సుకు హత్తుకునేలా దిలీప్ కుమార్ దర్శకత్వం.
- సహజమైన నటనతో ఆకట్టుకున్న ఆర్. మాధవన్, శ్రద్ధా శ్రీనాథ్ జంట.
సినిమా సమాచారం:
- చిత్రం: మారా (Maara)
- దర్శకుడు: దిలీప్ కుమార్
- సంగీతం: గిబ్రాన్
- తారాగణం: మాధవన్, శ్రద్ధా శ్రీనాథ్, మౌళి, అభిరామి, శివాడ, అలెగ్జాండర్ బాబు
Maara Movie Review : కొన్ని సినిమాలు కేవలం కథను మాత్రమే చెప్పవు.. మనల్ని ఒక సరికొత్త లోకంలోకి తీసుకెళ్లి, అక్కడ ఒక అందమైన అనుభూతిని అందిస్తాయి. అలాంటి ఒక అరుదైన, అద్భుతమైన సినిమానే ‘మారా’. దుల్కర్ సల్మాన్, పార్వతి నటించిన మలయాళ సూపర్ హిట్ ‘చార్లీ’కి ఇది రీమేక్ అయినప్పటికీ.. ఇది సీన్ టు సీన్ దించిన రీమేక్ కాదని, ఒక సరికొత్త కోణంలో ఆవిష్కరించిన సినిమా అని మేకర్స్ ముందే చెప్పారు. ఆ నమ్మకాన్ని దర్శకుడు దిలీప్ కుమార్ వంద శాతం నిలబెట్టుకున్నారు.
ఆత్మల అన్వేషణ.. ‘మారా’ అసలు కథేంటి?
గాలిలో ఎగురుతున్న మిణుగురు పురుగులతో మొదలయ్యే ఈ సినిమా స్టార్టింగ్ సీనే, ఈ కథలో దాగి ఉన్న మాయాజాలాన్ని మనకు పరిచయం చేస్తుంది. కొద్దిసేపటికే, తన ఆత్మను వెతుక్కుంటూ సముద్రాలు, అడవులు దాటుకుంటూ ప్రయాణిస్తున్న ఒక సైనికుడి కథను ఒక సిస్టర్ (సన్యాసిని) చెబుతుంటే, చిన్నారి పారు ఎంతో ఇష్టంగా, శ్రద్ధగా వినడం మనం చూస్తాం. చిన్నతనంలో ఒక గతుకుల బస్సు ప్రయాణంలో విన్న ఈ కథే.. పారు జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన అంశంగా మారుతుంది.
పెరిగి పెద్దదైన పారు (శ్రద్ధా శ్రీనాథ్) ఒక రహస్యమైన అపరిచితుడి కోసం వెతుకుతుంటుంది. అయితే ఆమె అనుకున్నంత రహస్యమైనవాడేమీ కాదు అతను. ఆమె అతని గురించి కొన్ని విషయాలు విన్నది, వారు ఫోన్లో కూడా మాట్లాడుకున్నారు, కానీ ఒకరినొకరు కలవలేకపోతుంటారు. మారా (మాధవన్) రూపంలో తన ఆత్మ కోసం, లేదా తన ఆత్మబంధువు కోసం అలాంటి అన్వేషణలోనే పారు తన్ను తాను కనుగొంటుంది. ఈ సినిమాలో ఆత్మబంధువు కోసం మరో అన్వేషణ కూడా ఉంది; దాన్ని వెల్లైయన్ (అద్భుతంగా నటించిన మౌళి) ప్రారంభిస్తే, ఆ తర్వాత దాన్ని మారా ముందుకు తీసుకెళ్తాడు.
సినిమా నిండా ఉపకథల అందాలు..
మన జీవితాలే ఒక కథ అని, కథలకున్న శక్తి ఎలాంటిదో ఈ సినిమా మరోసారి చూపిస్తుంది. అందుకే ఈ సినిమాలో సెల్వి (అభిరామి) అనే వేశ్య పాత్ర, అలాగే అపరాధభావంతో కుంగిపోయిన డాక్టర్ కని (శివాడ)లతో సహా, తమ సొంత చిన్న కథలతో కూడిన అనేక పాత్రలు కనిపిస్తాయి. ఇందులో ఒక కథ కంటే మరొక కథేమీ తక్కువ కాదనే అంతరార్థం దాగి ఉంది.
సినిమాకు ప్రధాన హైలైట్ ఒక ‘చేప కథ’. సినిమా మొత్తం ఒక వ్యక్తి తను ప్రేమించిన అమ్మాయిని కలవాలని నిరీక్షిస్తూంటాడు. తన చుట్టూ ఉన్నవారు అలా నమ్ముతున్నట్లు అనిపించినప్పటికీ, మారా తనను తాను ఒక హీరోగానో లేక రక్షకుడిగానో అస్సలు అనుకోడు. అతను కేవలం ఒక సాధనం మాత్రమే. వెల్లైయన్ తనకు చేసిన అసాధారణమైన సహాయానికి ప్రతిఫలం చెల్లించాలనే ఆశతో జీవితాన్ని తేలికగా గడిపే వ్యక్తి. ఈ పాయింట్ ప్రేక్షకులకు బాగా కనెక్ట్ అవుతుంది. ఇది లేకపోతే మారా పాత్ర కేవలం ఒక ఆదర్శవాదిగా మిగిలిపోయేది, మనకు అంతగా దగ్గరయ్యేది కాదు. మారా ఎందుకు అలా ఉన్నాడో, అతను ఎందుకు ఒకే చోట ఎక్కువ కాలం ఉండలేడో అనేదానికి ఇందులో ఒక బలమైన కారణం ఉంది.
పాత్రల్లో ఒదిగిపోయిన మాధవన్ – శ్రద్ధా శ్రీనాథ్:
ప్రధాన జంట విషయానికి వస్తే, ఒరిజినల్ మలయాళ సినిమాలో తనకంటే చాలా చిన్న వయసున్న దుల్కర్ పోషించిన పాత్రను మాధవన్ పోషించగలడా అని మొదట్లో విమర్శకులు సందేహించారు. కానీ మాధవన్ ఆ సందేహాలన్నింటినీ పటాపంచలు చేస్తూ ఎక్కడా నిరాశపరచలేదు, తన పాత ఆకర్షణను (Charm) ఏమాత్రం కోల్పోలేదు. మాధవన్ ఈ పాత్రను ఎలాంటి కపటం లేకుండా చాలా చక్కగా చేశారు. మారా కూడా బలహీనతలకు అతీతుడు కాదని చూపించే విధంగా ఆయన నటించిన తీరు అద్భుతం. అతని ఆ సన్యాసి నవ్వులో ఎలాంటి గర్వం లేదు. బహుశా దాన్ని, తన జీవితకాల అన్వేషణలో అలసిపోయిన ఒక వ్యక్తి సంతోషంగా ఉండటానికి చేసే నిస్సహాయ ప్రయత్నంగా కూడా అనుకోవచ్చు.
ఇక శ్రద్ధా శ్రీనాథ్ విషయానికొస్తే ఆమె చాలా సహజంగా నటించింది. ఆమె ఎంత ప్రొఫెషనల్గా చేసిందంటే, ఆమెకు తెలుగు/తమిళం మాతృభాష కాదనే విషయమే మనకు అస్సలు గుర్తురాదు. క్రెడిట్స్లో ‘కాస్టింగ్ డైరెక్టర్’ పేరు కనిపిస్తుంది, ఇది మనం సినిమాల్లో తరచుగా చూడని ఒక మంచి మార్పు. ఈ సినిమా అలెక్స్, గురుసోమసుందరం, శివాడ, మౌళి వంటి నటీనటులను అద్భుతంగా ఉపయోగించుకుంది. అయితే అభిరామి, సీమ, కిషోర్ వంటి మరికొందరిని ఇంకా మెరుగ్గా ఉపయోగించుకుని ఉండాల్సింది. అయినప్పటికీ, వారికి లభించిన కొద్దిపాటి స్క్రీన్ టైమ్లోనే వారు తమదైన ముద్ర వేశారు.
టెక్నికల్ వండర్: పెయింటింగ్ లాంటి విజువల్స్!
‘మారా’ సినిమా మొదలైనప్పటి నుండి మనల్ని ఎక్కువగా ఆకట్టుకునేది, దాని వెచ్చని రంగులతో (Warm Tones) కూడిన సినిమాటోగ్రఫీ. ఈ పనిని అత్యంత అద్భుతంగా చేసిన కెమెరామెన్లు దినేష్ కృష్ణన్ మరియు కార్తీక్ ముత్తుకుమార్లకు ఖచ్చితంగా హాట్సాఫ్ చెప్పాలి. ఈ ఇద్దరూ మనల్ని కొచ్చిలోని అనేక వీధుల గుండా తీసుకెళ్తుంటే.. ఆ విజువల్స్, ఫ్రేమ్స్, సినిమా వాతావరణం ఎంతో ఉల్లాసంగా, ఎంత అందంగా ఉందంటే, ఫార్వర్డ్ బటన్ నొక్కాలనే ఆలోచన కూడా మనకు రాదు. ఇది మనల్ని ఒక కొత్త లోకానికి తీసుకెళ్తుంది.
ఈ సినిమా అంతా కళకు, కలల ప్రపంచానికి ఇచ్చిన ఒక గొప్ప నివాళిలా అనిపిస్తుంది. ఇది సినిమా అంతటా గమనించవచ్చు: అందమైన గోడ చిత్రాలలో (Murals), మారా ఇంటి గోడల నిండా అంటించిన మరియు గీసిన పెయింటింగ్స్లో, డిజైనర్ గాలిపటాలలో, స్కెచ్బుక్ లోని పెన్సిల్ ఆర్ట్స్లో, శిల్పాలలో… చివరికి మారా వేసుకునే హూడీలపై ఉన్న రంగు మరకలలో కూడా ఆ ఆర్టిస్టిక్ టచ్ కనిపిస్తుంది.
డైలాగ్స్ ఎంతో తెలివిగా, మనం రోజువారీ మాట్లాడుకునేలా సహజంగా ఉన్నాయి. స్టార్టింగ్లో వచ్చే చిన్న స్కెచ్ భాగాన్ని చక్కగా చూపించారు. కాస్ట్యూమ్స్, మేకప్, మ్యూజిక్… ఇలా ప్రతి విభాగం సరైన సమయంలో మనసుకు ఒక హాయిని అందిస్తాయి. ఈ సినిమాకున్న ప్రధాన ఆకర్షణకు గిబ్రాన్ అందించిన పాటల ఘనత కూడా చాలా వరకు దక్కుతుంది. ఆయన పాటలు కథతో పాటే సాగుతూ, ఎక్కడా స్పీడ్ బ్రేకర్లలా మారవు.
Maara Movie విశ్లేషణ – ముగింపు:
ఈ సినిమా ద్వారా, దాని పాత్రల ద్వారా.. నీరసం, విసుగుతో కూడిన దినచర్యలో పడిపోకుండా జీవితాన్ని కొత్తగా జీవించమని ఒక పిలుపు కనిపిస్తుంది. మారా పాత్ర దాదాపుగా ‘ఫాలో ది వైట్ రాబిట్’ (Follow the White Rabbit) అనే కథకు సినిమా రూపం లాంటిది. బహుశా అందుకే మారా మరియు ఒక దొంగ (అలెగ్జాండర్ బాబు) మాట్లాడుకునే సీన్ వెనుక బ్యాక్గ్రౌండ్లో ‘వైట్ రాబిట్’ అని రాసి ఉన్న నియాన్ సైన్ బోర్డు కనిపిస్తుంది.
“నీలోని జీవితపు మాయను గుర్తించు… ఈ సృష్టిలోని ఆధ్యాత్మిక సౌందర్యాన్ని గమనించు” అని ఈ సినిమా చెబుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. బహుశా అందుకేనేమో, సినిమాలోని చాలా షాట్లు ఆ విధంగానే చిత్రీకరించబడ్డాయి. పాత్రల ముఖాలన్నీ ఒక తెలియని దివ్యతేజం ముందు ఉన్నట్లుగా ప్రకాశవంతంగా మెరుస్తూ ఉంటాయి. ‘మారా’ తనకంటూ ఒక ప్రత్యేక స్థానాన్ని సంపాదించుకోవడానికి కావలసిన అన్ని క్వాలిటీస్ ఉన్న ఒక బెస్ట్ ఫీల్ గుడ్ మాస్టర్ పీస్!